,,Niet denken maar zagen”

februari 26, 2007

Boomstamzagen troef in Hoevelaken 

Door: Arjan Hoefakker

HOEVELAKEN – In koppels met een lange zaag proberen zo snel mogelijk een plak afzagen van een boomstam. Dat was afgelopen zaterdag de uitdaging voor de ruim tachtig deelnemers aan de wedstrijd boomstamzagen die werd gehouden in Hoevelaken. Onder het devies ,,niet nadenken maar zagen!” vlogen de spaanders door de lucht.  

Terwijl het buiten triest en nat weer is, is de sfeer binnen in de boerenschuur van de familie de Lange in Hoevelaken warm en gezellig. Met een drankje in de hand wordt er aan de bar druk gepraat. Echter, de echte liefhebbers komen om te kijken naar het middelpunt van de boerenschuur. Daar wordt namelijk hout gezaagd. Een boomstam op een bok staat klaar voor de deelnemers. Het feit dat bijna alle deelnemers op klompen lopen, maakt het nostalgische beeld compleet. In duo’s pogen de houtzagers zo snel mogelijk een plakje hout af te zagen. Diegenen die dit het snelste volbrengen zijn de winnaars en mogen zich dan ook de trotse nieuwe eigenaars noemen van de felbegeerde wisselbeker.

 

zagen

Winnaars van vorig jaar, Dick en Jan Overeem uit Voorthuizen, vertellen wat het boomstamzagen zo interessant maakt.,,Het is leuk, maar heel intensief. Je moet heel kort maar krachtig zagen. Je blaast jezelf op en dan hoop je dat je zo snel mogelijk door dat hout komt. Het is gewoon niet nadenken, maar zagen!”. Hun gelijk blijkt uit het feit dat de deelnemers zwaar zwetend, hijgend en puffend hun krachten aanroepen om zo snel mogelijk te zagen.

Teunis Schreuder uit Amersfoort staat iets verderop wat te praten met vrienden. ,,Ik vind het heel gezellig. Je ziet veel bekenden, dat is voor mij al een reden om hier te komen. Je kan ook met z’n allen in de kroeg gaan zitten, maar dit is veel leuker!” Ook Teunis zal proberen om als snelste een stuk hout te zagen met een vriend. ,,Het is wel een krachtsport, hoor!”, lacht Schreuder. Helaas voor hem komt zijn naam niet bovenaan in de einduitslag voor.

Ondertussen sloven Bert Overeem en Arjan de Lange zich uit op een boomstam. Geamuseerd kijken de toeschouwers toe. Dat het afzagen van een plak hout met een dergelijke manier van zagen inderdaad een ware uitputtingsslag is, blijkt wel wanneer Bert klaar is met zagen. Hijgend en zwetend analyseert hij zijn zaagbeurt. ,,We hebben er precies een minuut over gedaan. Ik ben tevreden, het ging goed”, aldus Overeem, terwijl hij snel zijn trui uittrekt en uitpuft met een glas bier in zijn hand. Hun zwoegen wordt beloond; Bert en Arjan winnen uiteindelijk de wedstrijd.

Elvira Reinders kijkt met een glimlach op haar gezicht toe naar de zwoegende mannen in het midden van de schuur. Met haar zoontje op haar schouders geniet ze van de gezelligheid. ,,Ik kom puur voor de gezelligheid. Het is echt vrienden onder elkaar hier! Ik ben benieuwd wat mijn vrienden er vanaf gaan brengen straks. Als ik niet zwanger zou zijn, dan had ik ook meegedaan”, lacht ze.

Tevreden kijkt Janette de Lange toe naar het gezellige tafereel in haar schuur:,,Vorig jaar deden we dit voor het eerst. Er was overweldigend veel animo, dus hebben we dit jaar weer een boomzaagwedstrijd georganiseerd in onze schuur. We zijn dan ook dik tevreden over de opkomst”, besluit de Lange met een glimlach op haar gezicht.

uitslag boomstamzagen Hoevelaken 2007 1. Bert Overeem, Zwartebroek , Arjan de Lange, Hoevelaken2. Bert Ekris, Renswoude , Marius, Lunteren 3. Albert, Woudenberg , Jacco Bruinekool,  Nijkerkerveen4. Chris v/d Pol , Leon Storm , Hoevelaken5. Dick en Jan Overeem , Voorthuizen

Door: Arjan Hoefakker De SGP-fractie uit de Poviciale Staten van Gelderland bracht gisteren samen met de SGP-politici uit de gemeenteraad een werkbezoek aan boerderij ’t Molentje in Garderen. Agrariër van den Brug die met zijn boerderij aan verbreding doet, sprak met hen over zijn bedrijf.    

Het is een steeds vaker voorkomend verschijnsel; boeren die naast hun activiteiten als boer allerlei zaken organiseren om het hoofd boven water te houden. Een voorbeeld hiervan  is boerderij ’t Molentje op de kruising aan de Apeldoornsestraat 193 net buiten Garderen. Hier kunnen mensen boerengolfen, boerenschepijs eten en genieten van de rust met een kopje koffie of thee. Ook verzorgt de familie van den Brug nodicwalking. De agrarische tak van ’t Molentje bestaat uit koeien, vleeskalveren en hobbykippen.

Langzaam maar zeker stromen de mannen van de SGP netjes in pak binnen in de voormalige koeienstal, die omgebouwd is tot koffie- en theeschenkerij, van de familie van de Brug. De agrariër vertelt het gezelschap over zijn uitbereiding van pure agrarische doelen tot recreatie. ,,Je moet wat losraken van de landbouw en meer verschuiven naar de recreatieve kant”, vertelt van de Brug. Waarop wethouder Aart de Kruijf relativeert: ,,Het gaat soms meer om het ondernemen dan het boeren, maar er moet een evenwicht zijn tussen ondernemen en boeren. Het een kan niet zonder het andere.” Instemmend knikt de rest van het gezelschap toe.

 

Van de Brug legt uit dat vooral het boerengolf een groot succes is gebleken op zijn boerderij. ,,We hadden al een Koffie & Theeschenkerij, maar mijn broer vertelde me over het boerengolf. In eerste instantie vonden we dat we druk zat waren. Later besloten we het toch te proberen. Dit blijkt een groot succes, want in het jaar dat we begonnen hadden we zo’n 1000 bezoekers, en vorig jaar hadden we 5500 bezoekers.”  De SGP’ers zijn onder de indruk van het welslagen. Ook vertelt van den Brug dat hij bezig is met een horecavergunning bij de gemeente. Wethouder de Kruijf zegt hem dit min of meer toe: ,,U kunt met een opgeheven hoofd de procedure voeren, want wij gaan ervan uit dat het geregeld gaat worden.”

 

Dan vertrekt het gezelschap naar de overkant van de deel om de koeienstal van van den Brug te bezien. Het geheel levert een beeld op van de bewindslieden en boer van den Brug tussen zijn koeien. Wethouder de Kruijf vertelt waarom het werkbezoek wordt gehouden. ,,Op 7 maart zijn de verkiezingen voor de provinciale Staten en de Statenleden willen hier graag opsnuiven wat er allemaal leeft in Barneveld. We hebben ze vanmiddag ontvangen op het gemeentehuis. We hebben gepraat over de rondweg om Barneveld, een besluit dat in het begin van de nieuwe periode moet worden besloten. Daarnaast hebben we gesproken over het woningbouwprogramma voor de komende jaren. We gaan een toekomst visie ontwikkelen over Barneveld; Barneveld 2025. Daarnaast hebben we gesproken over ‘Natura 2000’. We hebben opgeroepen om kritisch te zijn. Er moet in dat plan een goed evenwicht komen tussen ecologie en economie.” Naast de gesprekken hebben de SGP’ers een bezoek gebracht aan de bouw van de nieuwe kerk van de Gereformeerde Gemeente Nederland aan de Lunterseweg in Barneveld.

 

,,Aan het begin van de nieuwe periode moet het Provinciale coalitieakkoord worden gesloten. We proberen die onderwerpen aan te dragen die belangrijk zijn. We vinden het prima dat de Statenleden komen, maar dan geven we ze ook een boodschappenlijstje mee”, besluit de Kruijf, terwijl de koeien om hem heen van zich laten horen.

 

SGP Staatslid Gerrit Holdijk noemt het werkbezoek ‘nuttig’ en ‘leerzaam’. ,,Vandaag heb ik de theorie van het papier weer eens in de praktijk gezien. Dat is buitengewoon waardevol, want als Statenlid sta je wat verder van de dingen af.”  Op de vraag of de Statenleden dan ook concreet toepassen wat ze hebben gezien en geleerd tijdens hun werkbezoek, antwoord Holdijk: ,,Je kunt de dingen niet toepassen in directe zin, maar het is goed om dit in het achterhoofd te houden als er bijvoorbeeld een nieuw streekplan moet komen. We nemen niet alleen van papier kennis van de zaken die spelen”, besluit het statenlid van de SGP.  

Voor de site www.zwolsnieuws.nl ging ik op zoek naar de agressieve zwaan die Stadhagen al een lange tijd in zijn greep houdt. Het beest valt soortgenoten, mensen en honden aan. Ook veel auto’s zijn beschadigd door de agressieve zwaan. Hieronder een impressie van de zoektocht naar deze gevleugelde agressieveling.  

 kijkt u vooral regelmatig op www.zwolsnieuws.nl als u de ontwikkelingen rondom de zwanen wilt bijhouden!

Arjan Hoefakker Kootwijk – De bekende baritonzanger van het Nederlandse Geestelijke lied, Karel Bogerd, verzorgt aanstaande zaterdag een zangavond in de Hervormde kerk in Kootwijkerbroek. Al twintig jaar zingt Bogerd als solobaritonzanger met vele verschillende koren. Daarnaast is hij te horen op heel veel cd’s. De Barneveldse Krant sprak met hem. 

Bogerd legt uit hoe zijn grote liefde voor de muziek is ontstaan en hoe hij als zanger aan de top van de geestelijke muziekwereld is gekomen. ,,Ik zong vroeger graag, want dat deden we veel bij ons thuis. Ik had echt een aardige stem. Mijn ouders hebben het heel erg gestimuleerd om daar wat mee te doen. In het begin van mijn carrière zong ik veel samen met mijn broertje Maarten. We gingen ook samen op zangles bij Pieter Vis in Houten. In die tijd hebben we samen een stuk of vijf cd-projecten gedaan en traden we ontzettend veel op. Toen heeft mijn broertje de baard in de keel gekregen en ben ik alleen verder gegaan. Ik ben op zangles gegaan toen ik 19 was. Ik was 20 toen ik voor het eerst optrad in Zijderveld. Dat is in december 20 jaar terug”, verhaalt Bogerd.

Bogerd komt dus uit een muzikaal nest. ,,Mijn ouders en broers konden allemaal goed zingen. Ik kom uit een muzikaal nest. Er werd altijd veel gezongen thuis. Toen ik later actief werd als zanger, ben ik op orgel- en pianoles gegaan omdat ik geen noten kon lezen.”, aldus Bogerd.

Het repertoire van de muzikale Kootwijker is breed. ,,Mijn specialiteit is het eenvoudige Nederlandstalige geestelijke lied. Bijvoorbeeld psalmen en gezangen, maar ik ga ook het onbekende oude of nieuwe kerkmuziek niet uit de weg.’’

Om goed en overtuigend te kunnen zingen is meer nodig dan alleen een goede stem. Bogerd legt uit: ,,Om goed en mooi te zingen moet je de tijd nemen voor het interpreteren van de tekst. Daarnaast is je uitstraling van rust belangrijk. Verder moet je ademhaling goed laag zitten. Dat is iets van jaren waar je nooit mee klaarkomt! Je leert zingen met je lijf.”

Emotie

Hij vertelt dat het niet zozeer om de stem gaat, maar vooral om de manier waarop je het brengt. ,,Mijn stem is niet bijzonder. Ik heb geleerd dat ik dingen veel te mooi wilde doen; té mooi, té prachtig. Daar moest ik vanaf. Het gaat om emotie. Je bijvoorbeeld ook zingen op een manier zoals je achter het aanrecht zingt. Die kleur moet je gebruiken. Als je 15 nummers zing, bijvoorbeeld bij mijn nieuwe cd met psalmen, dan komt er heel wat voor kijken om te blijven boeien. Het gaat om het gevoel en creativiteit. Altijd denken in overeenstemming met de teksten en zingen op de manier zoals jij het zelf mooi vind. Die eigen stijl heb ik echt geleerd.’’

Volgens de bekende zanger is het belangrijk dat een professionele zanger altijd aan zichzelf blijft werken. ,,Hoe langer ik bezig ben, hoe meer ik erachter kom dat ik nog moet leren. Je moet vooral de bezieling hebben. Je komt er nooit klaar mee. Je moet jezelf regelmatig laten testen. Je auto gaat ook elke keer naar de garage. Er sluipt soms wat in dat je zelf niet in de gaten hebt. In de zangerswereld worden professionals begeleid. Je moet niet vergeten dat er veel mensen zijn die waarschijnlijk nog beter kunnen zingen dan ik, maar die weten dat zelf niet, of hebben niet de mogelijkheid gehad zich te ontwikkelen.”

Naast zijn zangkwaliteiten is Bogerd ook dirigent. ,,Toen ik zo’n zes jaar als zanger bezig was, vroeg men ook of ik wilde dirigeren. Ik heb verschillende koren onder mijn hoede gehad.” Bogerd noemt vervolgens een indrukwekkende lijst van koren op waaronder Soli Deo Gloria uit schoonhoven, dat hij overnam van Jan van den Driest. Daarnaast was hij vervanger van de bekende musicus Martin Mans bij het Christelijk mannenkoor Noord-West Veluwe uit Nijkerk.

Door de jaren heen heeft de Baritonzanger zich een eigen stijl aangemeten. ,,Die eigen stijl heb ik echt geleerd. Dat is vooral rubato.” Hij legt vervolgens precies uit wat hij bedoelt. ,,Ik zeg gerust tegen mijn begeleider; in elke maat wil ik een akkoord, maar hoe lang ik over die maat doe bepaal ikzelf.” Om duidelijk te maken wat hij precies bedoelt, kruipt Bogerd achter zijn vleugel die op zijn studeerkamer staat. Hij speelt een stuk muziek en zingt daarbij in een verschillend tempo. ,,Ik vraag wat meer van mijn begeleiders, maar dat wil niet zeggen dat je niets meer strak in de maat doet. Op deze manier breng je juist de tekst van het lied goed over. Dan komt er veel emotie in het muziekstuk. Je doet alles zodat die tekst landt bij de mensen in overeenstemming met het lied. Als het stuk angstig is, dan moét het angst zijn, als het blij dan moet je het blij overbrengen. Het échte vonkje dat heb je maar af en toe. Dan is alles goed, dan ervaar je de leiding van de Heilige Geest.”

Karel Bogerd is in zijn zangcarrière erg geholpen door de bekende liedzangers Elly Ameling. ,,Zij is één van de grootste zangeressen van de vorige eeuw. Ze geeft ook masterclass in de hele wereld. Iemand had een cd van mij aan haar gegeven, waarop ik een brief van haar kreeg. Ze was zeer positief. Later belde ze me op en hebben we een uur zitten praten. In dat telefoongesprek heeft ze mij werkelijk alles verteld wat goed en niet goed was en beter kon.”, vertelt de bariton terwijl een glimlach op zijn gezicht verschijnt. ,,Ze gaf mij tips en dat was werkelijk een omslag in mijn manier van de vertolking van een lied. Met name op het gebied van de klankkleur.”

Een vast onderdeel tijdens een optreden van Karel Bogerd is het ‘muzikale kinderfeest’. Hierbij roept de zanger kinderen naar voren om te zingen. Zo vormt hij ter plekke een kinderkoor. ,,Zo betrek ik de kinderen actief bij de zangavond. Ik deed dit voor het eerst een aantal jaren terug op de ‘wegwijsbeurs’. Al die kinderen kwamen op het podium, en toen heb ik met ze een koor gemaakt. Verder doe ik veel canons met de kinderen en de mensen die er zijn. Ook wil ik mensen altijd graag compact en beknopt uitleggen ik precies ga zingen. Op deze manier worden de mensen actief betrokken.”

 

Stadshagen – De parkeergarage onder het bewegingscentrum in Stadshagen wordt veel gebruikt als sluiproute. Dit leidt tot grote ergernis tussen zowel de bewoners als de weggebruikers. Woensdag kwam het tot een klein opstootje bij de uitgang van de parkeergarage aan de Belvédèrelaan. 

Twee bewoners van het complex waar het bewegingscentrum is gevestigd namen woensdagochtend het heft in eigen handen en blokkeerden de uitgang van de sluiproute door een bloembak te plaatsen. De passerende automobilisten reageerden verbouwereerd op deze actie. ,,Nu kan ik helemaal terug rijden! Dat is zeker een kwartier om, omdat ik helemaal rond moet rijden.”, aldus een boze bestuurder Herman Wezenberg.  

Tussen Wezenberg en de blokkerende bewoners ontstaat vervolgens een klein opstootje. Als de gemoederen weer zijn bedaard zegt de woedende automobilist: ,,Die mensen moeten niet kwaad worden op mij, maar op de gemeente. Het beleid van de gemeente speelt dit in de hand.” 

De bewoner briest:,,Dit is mijn grootste ergernis, want ik woon hierboven en word helemaal gek van dat gebonk van de auto’s de hele dag. Deze parkeergarage is bestemd voor de bewoners van het gebouw en medewerkers van het bewegingscentrum, maar de automobilisten gebruiken het als doorgaande weg!”  

Elma Ooms werkt in het bewegingscentrum en mag van de bewoners wel langs de blokkade rijden. ,,Ik begrijp de reactie van de bewoners wel, maar wij moeten daar niet de dupe van worden. Ik werk hier, dus mag hier wel doorrijden. Ik begrijp ook dat de automobilisten gebruik maken van deze sluiproute, want anders moet je helemaal omrijden via de Gamma, en dat is zeker een kwartier omrijden. Wat mij betreft is dit het grootste hekelpunt in Stadshagen.”Infographic sluiproute Stadshagen

Door: Arjan Hoefakker

 

Kootwijkerbroek – Afgelopen zaterdag bracht de toneelgroep van plattelandsverenging ‘Jong Gelre’ het komische blijspel ‘pas op voor de buren’ voor het eerst op de planken. 

Met een drankje in de hand lopen de circa tweehonderd aanwezige mensen rustig naar de zaal. Als ze hun plekje hebben opgezocht wacht men kalm op wat er komen gaat. De lichten worden gedimd, de gordijnen schuiven opzij. Iedereen gaat er lekker voor zitten en laat zich vermaken met een humoristisch avondje toneel.

 

Dokter Pil is de grote onbekende in het blijspel ‘pas op voor de buren’. Als het doek opzij schuift is te horen hoe de dokter in de auto stapt en op reis gaat. De geneesheer viert namelijk zijn vijfentwintigjarige jubileum en is door zijn patiënten verwend met een compleet verzorgde vakantie. Hijzelf is het hele stuk niet te zien, maar het hele verhaal draait om de afwezigheid van dokter Pil. De accountant van de dokter ,Jan van Dalen (gespeeld door Rijk van Dijk) verhuurt samen met zijn vrouw Klazien( gespeeld door Corrie van de Broek) het huis van de dokter.  Dit omdat de collecte onder de patiënten te weinig opbrengt waardoor het feestcomité zich geconfronteerd met een aanzienlijk financieel tekort. De vakantievierders zijn boer Kees van Aalst (overtuigend gespeeld door Bertus van Essen) en zijn vrouw Koba (sterk neergezet door Willy Kommer). Zij gaan voor het eerst in hun leven op vakantie.

 

Het boeren echtpaar weet de zaal meerdermalen te brengen tot een collectieve schaterlach. Het blijkt een hachelijke zaak voor een boer om vakantie te vieren in het huis van dokter Pil. Telkens wordt het boerenechtpaar voor medische vraagstukken geplaatst door patiënten die nog niet weten dat de dokter op vakantie is. Het tweetal lost dit op met pure nuchterheid en boerenverstand. Vooral wanneer de dochter van dokter Pil onverwachts thuiskomt leidt dit tot een grote hilariteit in de zaal. Boer van Aalst is namelijk zeer te spreken is over de charmes van de jongedame José, die werd gespeeld door Jacqueline Franken. Helaas voor hem zit Aart Schilderpoort (Johan Lagerweij) al achter de charmante dochter van dokter Pil aan.

 

Ondanks dat het toneelstuk pas voor het eerst dit jaar op de planken werd gebracht, is te merken dat de acteurs sterk op elkaar zijn ingespeeld. Dit heeft wellicht ook te maken met de routine die de acteurs hebben na de vele jaren gezamenlijk toneelstukken opvoeren. Het blijspel ‘pas op voor de buren’ is een toegankelijk en laagdrempelig toneelstuk dat iedereen geheel ontspannen kan volgen. In dit spel gaat het niet om diepere lagen of ingewikkelde intriges, maar meer om de hilarische toestanden die er ontstaan wanneer de verschillende personages door elkaar heen bewegen en wanneer zij elkaar treffen in het huis van dokter Pil.

 

Iedereen die benieuwd is naar de ‘hilarische toestanden’, kan terecht op  10, 16 en 17 februari in het Dorpshuis aan de Jan van de Heydenstraat 75 in Kootwijkerbroek. De zaal is vanaf 19.00 uur open. De voorstellingen beginnen om 20.00 uur. De entree bedraagt 4,50 euro. Kaarten zijn vooraf verkrijgbaar bij Warenhuis  Jansen, Veluweweg 16 in Kootwijkerbroek, Tel. 0342-441712

,,Ik heb altijd al van vliegen gehouden!”

 

Door: Arjan Hoefakker

 

Barneveld – Al van jongs af aan wist hij het zeker; Ben de Kaste uit Barneveld wilde piloot worden in een helikopter. Om dit doel te bereiken verhuisde de Kaste afgelopen april naar Titusville in de Verenigde Staten waar hij studeert aan de ‘Helicopter Adventures Inc.’ Tijdens zijn vakantie, die hij in Barneveld doorbrengt, vertelt de Kaste openhartig over zijn ultieme jongensdroom: het besturen van een hefschroefvliegtuig.  

De vliegenier in spé vertelt hoe hij de stap heeft genomen om te gaan studeren voor helikopterpiloot in de Amerikaanse staat Florida. De Kaste:,, Ik werkte op een deurwaarderskantoor in Apeldoorn. Dat was op zichzelf leuk werk, maar het vliegen begon te kriebelen. Het bleef altijd een droom voor me om te vliegen. Na twee jaar hield ik het voor gezien en probeerde hier in Nederland aan de opleiding tot helikopterpiloot te beginnen. Maar dat ging niet helemaal zoals ik had gewild. Er was maar één bedrijf die dat verzorgt in Nederland en ze laten maximaal 6 personen aan per jaar, dus daar kom je bijna niet tussen.”, legt Barnevelder uit.

 

Ben legt uit wat vliegen voor hem zo speciaal maakt. ,,Wiens droom is het niet om tussen de wolken te zitten? Als klein jongetje wil je al in grote vliegmachines zitten. Vliegtuigen heb ik altijd al mooi gevonden maar het begon pas echt te kriebelen toen ik voor het eerst in een heli zat. Ik mocht voor het goede doel mee met een helikopterrondvlucht. Ik mocht voorin zitten. Toen we opstegen dacht ik; dit is echt geweldig! Ik kon het huis van mijn opa en oma uit de lucht zien, dat raakt je wel. De laatste 2 jaar ben ik me echt bezig gaan houden met helikopters.”, vertelt de Kaste met een glimlach op zijn gezicht.

 

Op de vraag waarom hij nou juist voor helikopterpiloot heeft gekozen antwoord de Kaste: ,,Ten eerste omdat er veel vraag is naar helikopterpiloten. Maar ook omdat het vliegen in een heli veel moeilijker is; het is veel instabieler dan een ‘fixed wing’, een normaal vliegtuig. Het is meer een uitdaging om het ding in de lucht te houden. Vooral als je vliegt in een ‘Hover’; dat is als je laag boven de grond stil blijven hangen. Dat kan met een vliegtuig niet. Maar dat maakt het ook meteen een eind moeilijker.”, aldus de Kaste.

 

Ben legt uit waarom hij niet gewoon in Nederland is gebleven om helikopterpiloot te worden. ,,Het klimaat bevalt me prima in florida!”, grapt de Barnevelder met een grijs op zijn gezicht.  ,,Het is altijd mooi vliegweer! Maar het is ook een stuk goedkoper om het in de VS te doen. Daarnaast kon ik daar wel terecht en in Nederland niet.”,

 

Als hij klaar is met de opleiding mag de Kaste in Europa en in Amerika vliegen. ,,Ik doe het Amerikaanse en het Europese brevet. Hiermee kan je dus in de VS maar ook in Europa vliegen. De eerste heb ik al binnen, dus nu mag ik mensen rondvliegen in de VS. Nu ga ik voor het Europese brevet, ook wel ‘Private Pilot Licence’ genoemd. Uiteindelijk wil ik er mijn vaste beroep van maken.” 

 

Ben vertelt wat voor werk hij wil gaan doen als hij klaar is met zijn opleiding. ,,Als ik klaar ben maakt het me niet uit waar ik terecht kom, maar een eerste baan vinden is lastig omdat je nog weinig ervaring hebt. Het is net zoals andere banen; ze hebben natuurlijk liever mensen met ervaring. Ook omdat je in helikopters vliegt die vrij prijzig zijn. Ik kom waarschijnlijk terecht bij een bedrijf dat met helikopters naar boorplatformen vliegt op de Noordzee om mensen op te halen en af te zetten. In die tak is op dit moment een groot tekort aan piloten.”

 

Genieten van andere dingen zit er niet altijd in voor Ben. ,,Ik heb vrij weinig tijd om te genieten van andere dingen naast mijn opleiding. Want de opleiding is wel vrij intensief. Ik heb veel examens gedaan, maar moet er ook nog een hoop. Ik leer dingen over de heli zelf; motoren, brandstoftanks, instrumenten, het gedrag van een helikopter. Maar ook moet ik weten hoe het menselijk lichaam werkt, als je hoog in de lucht zit kunnen er nog wel dingen gebeuren waar je normaal geen last van hebt. Je moet weten wat je dan moet doen. Daarnaast moet je leren navigeren en moet je dingen weten over de regelgeving. Dat is alleen de theorie. Daarnaast heb ik ook praktijkles. Dat is natuurlijk het mooiste gedeelte want dan mag ik solo vliegen!”

 

Op de vraag of de Kaste spanning of angst voelt als hij alleen vliegt in een helikopter vertelt hij: ,,De spanning is een heel eind minder dan de eerste keer dat je solo vliegt. De eerste keer solo vliegen is zeker wel het mooiste. Elke keer als je alleen moet vliegen voel je toch wel een beetje spanning want je mag geen fouten maken en er wordt een hoop van je gevraagd. Maar ik ben niet bang als ik vlieg. Het blijft gezonde spanning.”, aldus de angstloze piloot in spé. 

 

Toch heeft de Kaste al wel angstige momenten beleefd tijdens een solovlucht in een helikopter. ,,Ik heb een keer in dichte mist gevlogen. Het weer leek prima, maar toen ik eenmaal in de lucht zat begon het bewolkt te worden. Toen ik eenmaal zo’n 7 km had gevlogen was het één en al wolkendeken. Je ziet dan helemaal niets en dat is lastig want ik navigeer namelijk op dingen die je op de grond ziet. Toen ik terug wilde raakte ik de weg kwijt en was gedesoriënteerd. Toen moesten de medewerkers van de toren mij begeleiden naar het vliegveld. Dat was een zeer spannende situatie. Toen ik eenmaal het vliegveld weer zag was ik blij!”

 

Misvatting

Het grootste misverstand dat mensen hebben over helikopters wordt door Ben ontzenuwd. ,,Als de motor stopt, dan val je niet gelijk uit de lucht! Dat is een groot misverstand! Door de luchtstromen ga je wel met een rap tempo naar beneden. De piloot heeft als de motor uitvalt 1,5 seconde om te reageren om de kist nog veilig aan de grond te krijgen. Het naar beneden storten is net als wanneer je in zo’n plastic windmolentje blaast, aangezien je naar beneden gaat, blijft het ding draaien”, besluit de Kaste.

 

Voor meer informatie over de opleiding die Ben volgt in Florida kijkt u op: www.heli.com 

 

 

Stadshagen – De parkeergarage onder het bewegingscentrum in Stadshagen wordt veel gebruikt als sluiproute. Dit leidt tot grote ergernis tussen zowel de bewoners als de weggebruikers. Woensdag kwam het tot een klein opstootje bij de uitgang van de parkeergarage aan de Belvédèrelaan. 

Twee bewoners van het complex waar het bewegingscentrum is gevestigd namen woensdagochtend het heft in eigen handen en blokkeerden de uitgang van de sluiproute door een bloembak te plaatsen. De passerende automobilisten reageerden verbouwereerd op deze actie. ,,Nu kan ik helemaal terug rijden! Dat is zeker een kwartier om, omdat ik helemaal rond moet rijden.”, aldus een boze bestuurder Herman Wezenberg.  

Tussen Wezenberg en de blokkerende bewoners ontstaat vervolgens een klein opstootje. Als de gemoederen weer zijn bedaard zegt de woedende automobilist: ,,Die mensen moeten niet kwaad worden op mij, maar op de gemeente. Het beleid van de gemeente speelt dit in de hand.” 

De bewoner briest:,,Dit is mijn grootste ergernis, want ik woon hierboven en word helemaal gek van dat gebonk van de auto’s de hele dag. Deze parkeergarage is bestemd voor de bewoners van het gebouw en medewerkers van het bewegingscentrum, maar de automobilisten gebruiken het als doorgaande weg!”  

Elma Ooms werkt in het bewegingscentrum en mag van de bewoners wel langs de blokkade rijden. ,,Ik begrijp de reactie van de bewoners wel, maar wij moeten daar niet de dupe van worden. Ik werk hier, dus mag hier wel doorrijden. Ik begrijp ook dat de automobilisten gebruik maken van deze sluiproute, want anders moet je helemaal omrijden via de Gamma, en dat is zeker een kwartier omrijden. Wat mij betreft is dit het grootste hekelpunt in Stadshagen.”